داروهای جدیدتر به معنای درمان بهتر برای دیابت نوع 2 نیستند

بر اساس تحقیقات جدید دانشمندان دانشگاه جان هاپکینز هنوز داروی متفورمین که بیش از 15 سال است برای درمان دیابت نوع 2 بکار می رود ، موثرتر و دارای اثرات مضر جانبی کمتری نسبت به داروهای جدیدتر و گرانتر است.

در مطالعه ی اخیر که بصورت آنلاین (14 مارچ 2011) در ژورنال the journal Annals of Internal Medicine  به چاپ رسیده است محققین دریافتند که متفورمین اولین داروی خوراکی تایید شده توسط FDA درسال 1995 بود  هنوز هم بخوبی برای کنترل قند خون بکار می رود و همچنین کمتر سبب اضافه وزن و بالا رفتن کلسترول می شود.

دکتر Bennett می گوید متفورمین برای اکثر بیماران دیابتی مفید است این داروی ارزان بخوبی کار می کند و دارای اثرات مضر جانبی کمتری است. دکتر Bennett و همکارانش درمقاله ای که درسال 2007 به چاپ رسید فواید مصرف متفورمین را بیان کرده بودند.

دکتر Bennett و همکارانش می خواستند بدانند که آیا داورهای جدید نسبت به انواع قدیمی ارحجیت دارند؟ برای این منظور تأثیر ترکیب دو دارو که برای درمان بیماری دیابت  در بیش از یک سوم بیماران دیابتی بکار می رفت را بررسی کردند. محققین دریافتند که در بیمارانی که کنترل ضعیفی بر بیماری خود دارند استفاده از دو دارو به صورت هم زمان موثر است اما اثرات مضر مصرف دو دارو بیش از مصرف یک دارو به تنهایی است.

دکتر Bennett می گوید: دیابت به صورت یک مشکل عمومی سلامت در جامعه مطرح است و بیماران درمورد مصرف دارو دچار مشکلاتی در تصمیم گیری می شوند .در این مطالعه ما می خواهیم داروهای جدید را با داروهای قدیم مقایسه کنیم.

دکتر Bennett و همکارانش با بررسی 166 مطالعه ی پزشکی چاپ شده که تأثیرات وایمنی داروهای دیابت را بررسی می کرد و همچنین بررسی تأثیرات دراز مدت آنها از جمله مرگ ، بیماریهای قلبی عروقی و کلیوی و اعصاب به مقایسه ی داروها با هم پرداختند.

آنها با بررسی رده های دارویی خوراکی مشهور مثل متفورمین و سولفونیل اوره و تیازولیدین دیونها و مگلتینیدها و دو رده ی جدید دارویی بنام ممانعت کننده ی Dpp-4  و آگونیست رسپتور Glp1 ( که به صورت تزریقی دریافت می شود) دریافتند که هیچ دارو یا ترکیب چند دارویی با هم دارای تأثیرات دراز مدت بیشتری نیست، که البته این نتیجه شاید به دلیل کوتاهی زمان مطالعه در این تحقیق بود. اما همچنان که تمام داروها پایین آورنده ی قند خون هستند، متفورمین دارای کمترین اثرات جانبی مضر است. اگرچه متفورمین سبب افزایش خطرات جانبی برای دستگاه گوراش است اما اکثر بیماران با مصرف دوز کم دارو همراه با وعده ی غذایی خود با این مشکل کنار آمده اند. البته بیمارانی که به بیماری کلیوی حاد مبتلا هستند از مصرف آن باید بپرهیزید.

در مورد سولفونیل اوره و مگلیتینیدها خطر افت قند خون به صورت بسیار خطرناک وجود دارد.

 در مورد تیازولیدین دیونها افزایش خط ایست قلبی، اضافه وزن و شکستگی استخوان وجود دارد.

در سپتامبر 2010، مرکز غذا و داروی آمریکا (FDA) مصرف Avandia  را به علت افزایش خطر حمله ی قلبی محدود کرد. داروهای جدید بسیار گران قیمت هستند. در مقایسه صد عدد قرص متفورمین حدود 57/35 دلار است یعنی 35 سنت به ازاء هر قرص در حالیکه قرص Januvia( ممانعت کننده ی Dpp-4) 52/192 دلار یعنی هر قرص 42/6 دلار که 18 برابر گرانتر از متفورمین می باشد. این سوال هم چنان باز باقی می ماند که برای کنترل بهتر دیابت در دراز مدت و پیش گیری از عوارض چشمی، کلیوی و عصبی کدامیک از داروها موثرتر هستند. برای پاسخ  به این  سوال نیاز به مطالعات طولانی تری هست زیرا برخی از این داروها جدیداً به بازار آمده اند  و در مورد اثرات طولانی مدت مصرف آنها هنوز نمی توان تصمیم گرفت.

منبع: www.sciencedaiky.com